“Je mooiste levensjaren duren tot je 23ste”

Voor Jaap, een jongen van twintig jaar, is het leven erg moeilijk. Al langere tijd gaat hij gebukt onder forse angsten, somberheidsklachten en zelfmoordgedachten. Daar komt nog bij dat bij hem de diagnose Asperger is geconstateerd en dat kan hij moeilijk bevatten. “Waarom ben ik geen normale jongen? Waarom kan ik niet zijn zoals ieder ander? Niets verloopt soepel!” 

Jaap lijdt zichtbaar en zijn innerlijke strijd tussen een beter leven willen (kiezen voor behandeling) en van zijn problemen af willen zijn (suïcidewens) maakt hij heel duidelijk. Hij kiest nu voor het leven en behandeling en is hard aan het werk om op adequate wijze te leren omgaan met zijn spanningen. “Maar”, vertelt Jaap, “Als ik 23 jaar word en er is nog geen verandering, dan maak ik een eind aan mijn leven. Want je mooiste levensjaren duren tot je 23ste.”

Boosheid

In de behandeling bij de Steiger wordt er gekeken naar hoe ze de beperkte blik van Jaap kunnen vergroten om zo ook positieve dingen in het leven te ontdekken. Belangrijke ontdekking voor de behandelaren is dat Jaap maar drie emoties kan herkennen: verdriet, boosheid en somberheid. Vanaf dat moment wordt er hard gewerkt aan het afleren van dit oude gedrag en het aanleren van nieuw gedrag en basisemoties. Door zijn autisme (angst om te veranderen) heeft dit enige tijd geduurd en was verlenging van de behandeling noodzakelijk

Na de behandeling

Na vijf maanden opname is Jaap stabiel. Door o.a. strakke structuur, muziektherapie, medicatie en het stoppen met school heeft Jaap meer inzicht in zijn vaardigheden. Ook heeft hij meer zelfvertrouwen. Binnenkort gaat hij naar een beschermde woonomgeving. Hij heeft vele handvaten meegekregen waar hij en zijn nieuwe begeleiders mee kunnen werken in de toekomst. “Ik weet niet wat er zou zijn gebeurd als ik niet naar de Steiger was gegaan. Misschien was ik er wel niet meer geweest. Nu zie ik in ieder geval weer mogelijkheden.”

Namen zijn om privacy redenen gefingeerd